Ιδιοκτησία

Σε πρόσφατη απόφαση επί αίτησης για έκδοση συνοπτικής απόφασης, το Επαρχιακό Δικαστήριο εξέτασε διαφορά που ανέκυψε μετά από μεταβολή του ιδιοκτησιακού καθεστώτος ακινήτου. Η αιτούσα ήταν εταιρεία η οποία, κατόπιν μεταβίβασης πιστωτικών διευκολύνσεων και ολοκλήρωσης των προβλεπόμενων από τη νομοθεσία διαδικασιών, κατέστη εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια του ακινήτου. Οι καθ’ ων η αίτηση ήταν οι προηγούμενοι ιδιοκτήτες, οι οποίοι συνέχισαν να κατέχουν και να χρησιμοποιούν το ακίνητο, αμφισβητώντας τη νομιμότητα της εγγραφής υπέρ της αιτούσας και αρνούμενοι να παραδώσουν κατοχή, παρά τις σχετικές εξώδικες κλήσεις. Υπό τα δεδομένα αυτά, η αιτούσα καταχώρισε αγωγή ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου, με την οποία αξίωνε, μεταξύ άλλων, την παράδοση κενής και ελεύθερης κατοχής και την άρση της παράνομης επέμβασης. Στο πλαίσιο της ίδιας αγωγής, η αιτούσα προχώρησε στην καταχώριση αίτησης για έκδοση συνοπτικής απόφασης, δυνάμει του Μέρους 24 των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας 2023, ζητώντας την άμεση ...

Το Ανώτατο Δικαστήριο, σε πρόσφατη απόφασή του στην Πολιτική Έφεση Αρ. 382/2016 (3.12.2025), εξέτασε το ζήτημα του χαρακτήρα μιας σύμβασης αγοραπωλησίας ακινήτων ως ενιαίας ή διαιρετής, καθώς και τα όρια εφαρμογής του άρθρου 15 του περί Πώλησης Ακινήτων (Ειδική Εκτέλεση) Νόμου του 2011 (Ν. 81(I)/2011), υπό το πρίσμα των αρχών της επιείκειας (equity) και ειδικότερα του περιουσιακού κωλύματος. Η διαφορά προέκυψε από γραπτή συμφωνία αγοραπωλησίας ημερομηνίας 16.11.2007, με την οποία τρία ακίνητα συμφωνήθηκε ρητά να πωληθούν και να αγοραστούν ως ενιαίο σύνολο, έναντι συνολικού τιμήματος Λ.Κ.1.050.000. Η συμφωνία προέβλεπε την άμεση μεταβίβαση του ακινήτου Α μετά την καταβολή του κύριου μέρους του τιμήματος, ενώ για τα ακίνητα Β και Γ είχε τεθεί ειδική ρύθμιση, δεδομένου ότι κατά τον χρόνο της σύναψης της σύμβασης αυτά βαρύνονταν με εμπράγματο βάρος και εκκρεμούσε δικαστική διαδικασία για την άρση του. Σημειώνεται ότι τα ακίνητα Β και Γ μειονεκτούσαν ουσιωδώς, καθότι ευρίσκονταν εντός παραλ...

Η Βουλή των Αντιπροσώπων ενέκρινε πρόσφατα το πακέτο της φορολογικής μεταρρύθμισης. Πιο κάτω συνοψίζονται τα βασικά σημεία που επηρεάζουν άμεσα τον τομέα των ακινήτων. • Καταργείται η επιβολή έκτακτης αμυντικής εισφοράς στο εισόδημα από ενοίκια. • Κατάργηση των τελών χαρτοσήμου. • Αύξηση εταιρικού φόρου στο 15% από 12,5% που ισχύει σήμερα. • Καταργείται η λογιζόμενη διανομή μερίσματος για κέρδη που κτώνται μετά την 1/1/2026. • Μειώνεται ο συντελεστής έκτακτης αμυντικής εισφοράς επί της πραγματικής διανομής μερίσματος από 17% σε 5%, για κέρδη που θα δημιουργηθούν μετά την 1/1/2026. • Επεκτείνεται η περίοδος μεταφοράς φορολογικών ζημιών από 5 έτη σε 7 έτη. • Υποχρεωτική ηλεκτρονική πληρωμή ενοικίων άνω των €500 (δεν εφαρμόζεται από 1/1/2026 – εισάγεται μεταγενέστερα). • Απορρίφθηκαν οι προτάσεις νόμου του ΑΚΕΛ για: – φορολόγηση ακίνητης περιουσίας για αξίες πέραν των €3 εκατ., και – επιβολή κλιμακωτού τέλους σε εταιρείες.

Ενόψει της πρότασης του ΕΤΕΚ για φορολόγηση της λεγόμενης «αδρανούσας γης», αξίζει να τεθούν ορισμένες βασικές παρατηρήσεις. Η πρόταση παρουσιάζει σοβαρές αδυναμίες ήδη από τη βάση της. Χωρίς σαφή ορισμό του τι συνιστά «αδράνεια», το μέτρο οδηγεί σε αυθαιρεσία και νομική αβεβαιότητα. Παράλληλα, αγνοούνται αντικειμενικοί λόγοι μη αξιοποίησης, όπως η ύπαρξη πολλών εξ αδιαιρέτου ιδιοκτητών, κληρονομικά ζητήματα ή η αδυναμία χρηματοδότησης. Το αποτέλεσμα είναι να τιμωρείται η ιδιοκτησία αντί να διευκολύνεται η ανάπτυξη, μετατρέποντας τη φορολογία σε εργαλείο πίεσης αντί πολιτικής λύσης. Το πρόβλημα εντείνεται από το γεγονός ότι επιλέγεται η εύκολη λύση της φορολόγησης 💸, αντί ενός συνεκτικού πλαισίου ουσιαστικών κινήτρων που θα μπορούσαν πράγματι να ενεργοποιήσουν την αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας. Την ίδια ώρα, το κράτος εξακολουθεί να αδυνατεί να επιλύσει χρόνιες εκκρεμότητες, όπως οι χιλιάδες υποθέσεις πλειστηριασμών και διαχείρισης ακινήτων με πολλούς εξ αδιαιρέτου ιδιοκτήτες που...